Als ik door onze dorpen loop, voel ik vooral trots. Dit is ons thuis. Tegelijk zie ik dat het beter kan. Voorzieningen verdwijnen en jongeren vinden moeilijk een betaalbare woning. Ouderen merken dat zorg en ontmoeting minder vanzelfsprekend zijn en inwoners en ondernemers lopen vast in regels en onbegrijpelijke communicatie. Ondertussen stijgen onze woonlasten.

Dat raakt mij. Niet alleen als raadslid, maar gewoon als inwoner.

Mijn naam is Claudia Honings. Ik woon hier al mijn hele leven. U kent mij misschien uit de buurt of van Samen1. Ik vind het belangrijk om mee te doen en te luisteren, want alleen dan weet je wat er echt speelt.

Als registeraccountant en bestuurder werk ik al jaren met organisaties en gemeenten. Ik zie hoe besluiten worden genomen, waar geld blijft hangen en waar het slimmer kan. Die ervaring wil ik inzetten voor onze dorpen, zodat geld terechtkomt waar het verschil maakt. Bij betaalbare woningen, sterke voorzieningen, goede ondersteuning en begrijpelijke dienstverlening.

Er gaan ook dingen goed in onze gemeente en veel mensen zetten zich met hart en ziel in. Maar werken in een systeem dat is vastgelopen, voelt als fietsen op een kapotte fiets. Het kost veel energie en je komt nauwelijks vooruit. Dat moet anders. Minder vast in regels en meer denken in oplossingen. Minder praten over wat niet kan en meer doen wat wel kan.

Goede keuzes beginnen met grip op de financiën en de moed om te vernieuwen. Juist daar wil ik mij voor inzetten. Het is tijd om een nieuwe bladzijde om te slaan. Zodat we vooruitkomen en bouwen aan een gemeente die naast haar inwoners staat en vertrouwen uitstraalt.

Op 18 maart, toevallig mijn 38ste verjaardag, hoop ik op uw steun.

Minder praten over wat niet kan.
Meer doen wat wel kan.
Met duidelijke keuzes.
Met verantwoordelijkheid.
Met kwaliteit.